Печать
 


Адрес: 92,rue de Stassart - 1050 Bruxelles
Тел.: 02-502-27-88


ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΕΝΟΡΙΑΣ


"Σήμερον ημέραν της εβδομάδος Παρασκευήν και ώραν πέμπτην, τού μηνός Ιανουαρίου ογδόην, του Σωτηρίου έτους χιλιοστού έννεακοσιοστού εiκοστού έκτού, εν τη Αιθούση της Βελγικής Εταιρείας τών Νεοελληνικών Σπουδών εν Βρυξέλλαις, τη προσκλήσει του Ιερατικώς Προϊσταμένου της εν Αμβέρση Ελληνικής Ορθοδοξου Εκκλησίας Αρχιμ. Πατρικίου, συνήλθον αι κάτωθι υπογεγραμμέναι Ελληνίδες, αίτινες αφού ήκουσαν την γενομένην εισήγησιν υπό του ειρημένου Αρχιμ. Πατρικίου, την ανάγνωσιν Εγκυκλίου επιστολής του Σεβασμ. Αγίου Θυατείρων κ. Γερμανού, περi συστασεως ευκτηρίου οίκου, απεφάσισαν ομοθύμω γνώμη, την π ρ α γ μ ά τ ω σ ι ν του Ιερού τούτου έργου.......".

Το πρώτο τούτο πρακτικό της 8ης Ιανουαρίου 1926, υπογράφουν οι: Αρχιμ. Πατρίκιος Κωνσταντινίδης, Eιρ. Αντωνοπούλου, Ελ. Αντωνοπούλου, Β. Τζανή, Α. Καμπουροπούλου, Μ. Καραπαναγιώτη, Γ. Κλήμη, Κ. Κλήμη, Φ. Καρούσου, Υπ. Ζηρίνη, Ε. Αρζόγλου, Σ. Χατζηδότου, Ελ. Παπαδημητρίου, Ε. Κυριαζή, Μ. Τομπρώφ, Δ. Γκαρίπη, Ι. Αρζόγλου καί Ιρις Τομπρώφ.

Λίγους μήνες αργότερα δημιουργείται η Αδελφότης Ελληνίδων Κυριών Βρυξελλών, το λαμπρότερο και ισχυρότερο Ελληνικό σωματείο στο Βέλγιο, με την επίσημη δημοσίευση του καταστατικού της στην υπ' αριθμ. 482/10.7.26, Εφημερίδα της Κυβερνήσεως του Βελγίου.

Δυο είναι οι στόχοι του π ρ ώ τ ο υ Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, που το αποτελεί η Αδελφότητα:

α) η απόκτησις, ευπρέπισις καί συντήρησις Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας εν Βρυξέλλαις και
β) η αρωγή παντός κοινωφελούς αγαθού έργου.

Ο πρώτος σκοπός επιτυγχάνει. Το όνειρο γίνεται πραγματικότης, η θεωρία πράξη, διότι ύστερα από προσφορές των μελών της τότε μικρής Παροικίας, συγκεντρώνεται το σεβαστό ποσό, για την εποχή εκείνη, των 170.000 Β.Φ. και αγοράζεται το κτίριο, το ισόγειο του οποίου στεγάζεται η πρώτη Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία στις Βρυξέλλες (Rue de Stassart 92 ) και αφιερώνεται στην τιμή των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, Μιχαήλ και Γαβριήλ.

Tο εκκλησάκι πλουτίζεται με εικονοστάσι, που μεταφέρεται στις Βρυξέλλες από την Ελλάδα, κατά τη διάρκεια της Γερμανικής κατοχής.

Τις εικόνες τις επιμελείται το ξακουστό χέρι του μεγάλου Πελεκάση.

Η γνωστή ,σε ολους τους Ελληνες του Βελγίου, "μικρή εκκλησιά" των Βρυξελλών, θα γίνει στα κατοπινά χρόνια, η ζεστή Ελληνική Εκκλησιά, που είναι γεμάτη ιστορία. Θα γίνει η ιστορία του Ορθοδόξου Ελληνισμού του Βελγίου. ΄Ολοι οι 'Ελληνες των Βρυξελλών έχουν να διηγηθούν πολλά.

Στη συνέχεια γίνονται προσπάθειες για να επιτύχει και ο δεύτερος σκοπός: η αρωγή:

Το Εκκλησιαστικο Συμβούλιο των Κυριών, πάντοτε κάτω από τις συμβουλές, την συμπαράσταση και την ακούραστη δραστηριότητα των Ι. Προϊσταμένων, διοργανώνεται για να βοηθήσει, τους μετά τα 1962 συμπατριώτες που έρχονται στην πρωτεύουσα από τις επαρχίες του Βελγίου, για ένα καλλίτερο μέλλον και για να ξεφύγουν από την επικίνδυνη εργασία των ανθρακωρυχείων.

Η συμπαράσταση, ενίσχυση δηλαδή, των αδύνατων οικονομικά οικογενειών, επισκέψεις σε νοσοκομεία, σε φυλακές, μεταφράσεις, διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας, είναι έργο που στέφεται από επιτυχία.

Σε πολλές περιπτώσεις η Ενορία των Βρυξελλών βοηθά φοιτητές, στέλνει κιβώτια με φάρμακα, τρόφιμα, και είδη ρουχισμού στην Πατρίδα. Ενισχύει με εράνους τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, σεισμοπαθείς, εξυπηρετεί ασθενείς οι οποίοι έρχονται από την Ελλάδα στα εδώ νοσοκομεία κ.α.

Το 1965, η Ενορία των Ταξιαρχών αριθμεί γύρω στους 6.500 πιστούς. Η "μικρή Εκκλησιά" είναι πράγματι μικρή σε μέγεθος για να εξυπηρετήσει τις θρησκευτικές ανάγκες τους. Οι υπεύθυνοι Κληρικοί, κατανοούν την ανάγκη εξευρέσεως άλλου, μεγαλύτερου Ναού. Ύστερα από συντονισμένες ενέργειες του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Γαλλίας κ. κ. Μελετίου (την εποχή αυτή το Βέλγιο αποτελεί Εξαρχία της Μητροπόλεως Γαλλίας), του Αρχιερατικού του Επιτρόπου τότε στο Βέλγιο και σήμερα Ποιμενάρχη μας, Αρχιμ. Παντελεήμονα Κοντογιάννη και του Διακόνου Στεφάνου Χαραλαμπίδη (Πρωτοσύγκελλου της Ι. Μητροπόλεως Γαλλίας), η μοναστική Αδελφότητα των Φλαμανδών Ιησουϊτών Βρυξελλών, παραχωρεί στην Ορθόδοξη Ελληνική Παροικία τη "μεγάλη Εκκλησία" της Avenue de Stalingrad 34.

Παράλληλα με τη λειτουργία της "μεγάλης" Εκκλησιάς, λειτουργεί και η "μικρή", δεν εγκαταλείπεται. Δεν σταματά η ιστορία της. Οι ακολουθίες των Κυριακών και των μεγάλων γιορτών γίνονται στη "μεγάλη" ενώ στη "μικρή" τελούνται οι ακολουθίες των καθημερινών και τα Μυστήρια.

Μετά την ίδρυση της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου το 1969, ο πρώτος όροφος του κτιρίου του Ιερού Ναού της εστέγασε και τα γραφεία της νεοσυστάτου Μητροπόλεως.

Ο ναός ακολούθως από το 1970 έως το 1988 παρέμεινε κλειστός και έπαψε να λειτουργεί ως ενοριακός ναός.

Από της τοποθετήσεως του Σεβ. Μητροπολίτου Βελγίου κ.κ. Παντελεήμονος ως Μητροπολίτου Βελγίου άρχισαν και πάλι ενέργειες για την επισκευή του κτιρίου του ιστορικού αυτού ναού. Παρεχωρήθη το κτίριο από την Αδελφότητα των Ελληνίδων Κυριών Βρυξελλών στο Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Μετά την επίσημη αναγνώριση της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο Βέλγο από το Βελγικό Κράτος το 1985, συμπεριελήφθη και η ενορία των Αρχιστρατήγων Ιxelles στον κατάλογο των υπό αναγνώριση ενοριών. Η νέα ενορία άρχισε να λειτουργεί και πάλι από της 1ης Οκτωβρίου 1989.

Την τελευταία αυτή περίοδο λειτουργίας του Ιερού ναού των Αρχιστρατήγων, μετά από τα ανακαινιστικά έργα αυτού, ετελέσθησαν τα Εγκαίνια την 11ην Νοεμβρίου 1995.

Από τότε άρχισε και η οργάνωση της ενορίας και συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Συνεχίζονται οι επισκευές του κτιρίου μέσα στα πλαίσια των οικονομικών δυνατοτήτων της ενορίας.

Από τις αρχές του 2000 λειτουργεί το κατηχητικό σε ιδιαίτερη αίθουσα κατάλληλα διαμορφωμένη.

Σήμερα η ενορία περιλαμβάνει τις περιοχές: Ixelles, Auderghem, Hoeilaart, Overijse, Rixensart, Tervuren, Watermael-Boitsfort, Wezenbeek-Oppem, Woluwe St. Pierre καί μέρος του Uccle, Etterbeek.

Источник: http://www.enoria.be